chalilozdemir

Çevrimiçi : 20
Bülten

Search Engine Webmaster

Bumerang - Yazarkafe

Beden Hırsızı - 1.Bölüm

Roman - Hikaye - Öykü Denemelerim » Beden Hırsızı - 1.Bölüm

TT:Beden Hırsızı - 1.Bölüm

Nereden başlasam bilmiyorum hayatımı anlatmaya, ama bir yerden başlamak zorundayım ve size başımdan geçen her şeyi anlatmak istiyorum ve sabırsızlanıyorum..

Her şey o geceden sonra değişti. Sanki hayatımın yavaşça ellerimden kayışını izliyor gibiydim. Yağmurlu havanın kayganlaştırmış olduğu yolda kanımın her damlasının yağmur sularıyla bütünleşmesine odaklanmıştı gözlerim. Ne olduğunu anlamadan yerde kendinizi kanlar içinde bulunca vücudunuzdan akan kanı seyretmekten ve anlam verememekten başka bir şey yapamıyorsunuz.

Gök gürültüsün bastırdığı çığlıklarım gittikçe cılızlaşıyordu. Bir ışık hüzmesinin ortasında bir sağa bir sola giden biri vardı. Gölgesini bir kaç defa üstümde hissettikten sonra yok olmuştu. Yok olduğunu anladığım sırada ufak çaplı bir gürültü duydum. Sanki arabanın kapısının kapanmasını andıran bir ses gibiydi . Sesten kısa süre sonra bir motor çalıştı başucumda. Işık hüzmesi birden uzaklaştıktan sonra bir aracın farları olduğunu anlamıştım. Benden yavaşça uzaklaşan bu ışık sanki bana doğru gelmeye başladı. Kan kaybının verdiği bir şey mi diye düşünürken aniden kendimi arabanın içinde bir tümsekten geçerken buldum. Sanırım hayal görüyordum. Tanrım çok içmiş olmalıyım. İçimde pişmanlık ve nefretin çatışması vardı. Sanırım bu gece sağlam bir neden için içmiştim. Nereye gittiğimi bilmeden bir ormanlık yolda olduğumu fark ettim. Sanki beynim her şeyi biliyordu. Endişe ederek kontrolü beynime bıraktım. İlerledikçe ormanın içine daha da çok giriyordum. Hayatımda burayı hiç görmediğime dair yemin edebilirim. Gittikçe daha da sıklaşan orman yoluna daha fazla devam edemedim ve aniden frene bastım. Olduğum yerden u dönüşü yaparak geldiğim yolu geri dönmeye başladım. Ayağımı pedaldan hiç çekmeden gaza sürekli bastım. Beynim ve bedenim birbirleriyle çatışıyordu. Sanki bu beden bana ait değilmiş gibiydi. Neyse ki geldiğim yolu yarılamıştım, ileride bir şeyler oluyordu sanırım polis de oradaydı.

Hızımı biraz kestikten sonra olay yerine ulaşmam biraz zaman almıştı. Nihayetinde arabamdan inip meraklı gözlerle sağa sola bakmaya başladım. Sanırım biri ölmüştü ve neden olduğu biliniyordu. Ne olduğunu anlamaya çalışırken cesede doğru yaklaştım. Yüzü görünmüyordu. Tam bir adım atıyordum ki bir polis memuru kolumdan tuttu ve burada ne aradığımı sordu. Merak ettiğimi ve neler olduğunu anlamaya çalıştığımı söyledim. Benden arabama binip eve gitmemi istedi. Tamam diyerek yavaş adımlarla arabama yürürken cesedi evimin yakınlarındaki hastaneye otopsi için götüreceklerini duydum. Arabama yaklaştığımda fark ettim ki bu benim arabam değildi. Bu arabadan indiğime o kadar emindim ki bu aracın benim olmadığına yemin edebilirdim. Elimdeki anahtarın kilit açma düğmesine bastım ve karşımdaki arabanın kapısının açılmasıyla olanlara anlam veremedim. Polislerin gözetimi altındayken garip davranışlar sergilememeye çalışarak benim olamayan arabaya doğru ilerledim ve bindim. Bir an önce eve gitmenin tez canlılığıyla hızla eve doğru ilerledim. Kapımın önüne geldiğimde her zaman ki park ettiğim yere park ettim. Her zaman olduğu gibi apartmanımızın koca demir kapıları açıktı araladım ve merdivenlerden ikinci kattaki evime çıkmaya başladım. Kapıma vardığımda elimi cebime attım ve anahtarı cebimden çıkardım. Yavaşça cebimden çıkardığım anahtarı kilide yerleştirmeye çalıştım ama anahtar kilide uymuyordu. Cebimi biraz daha yokladım ve cebimde bir paket sigara ve cep telefonu vardı. Ben sigara içmezdim ve cebimden çıkan telefon benim değildi. Telefonu elime aldığım sırada telefona bir mesaj geldi. Mesajda yarın saat onda aynı yerde buluşalım yazdığını gördüm. Neler olduğuna hala bir anlam veremezken dairemin hemen yanında iki kolon arasında kör noktada kalan aynanın ışık yansımasına takıldı gözüm. O an aynaya bakma isteğim oluştu ve birkaç adım atarak aynaya yaklaştım. Aynanın önüne geldiğimde gördüklerimin etkisinden çıkamaz oldum.

Günlerce bir otel odasına kapandım ve aynalara bakamaz oldum. Hayatımda ne gördüğüm ne de duyduğum bir şeydi bu. Umarım neden kast ettiğimi anlıyorsunuzdur. Eğer anlamadıysanız biraz daha beklemeniz gerekecek. En azından cesaretimi toplayana kadar beklemeniz gerekecek, çünkü bunu dile getirmekten bile koruyorum. Olanları size anlatacak kadar bir bilgim oluğunu da sanmıyorum. Bana kimin yardım edeceğini, bu olanlardan nasıl kurtulacağımı bilmiyordum. Etrafımdaki kimseyi tanımıyor ve güvenmiyorum. Cebimdeki telefona gelen cevapsız aramalar ve mesajlara dayanamayan telefonun kapanmasıyla iç sesim daha çok baskı kuruyordu beynime. Şimdi ne olacağını ve ne yapacağımı bilmeyerek karanlık odanın bir bıçak kadar keskin olan sessizliği ile kaybolmayı tüm benliğimle istedim...

KAYNAK - Beden Hırsızı - 1.Bölüm

 

 

Diğer Yararlı Yazılarımız :

 

En Çok Okunan Yazılarımız :
Düzenleyen: C.Halil Özdemir